۱۳۸۹ اردیبهشت ۲۴, جمعه

همچنان سبز میمانیم ...

دورتر از كلبه ء آرزو

سرزميني است كه در آن آب سبز است

دشت و دريا سبز است

من از دريچه ء چشمان تو جهان را مي نگرم

گاه برمي گردم به درون خود

دلم از اين تيرگي ها مي گيرد

وسعت عشق را ميبخشم به وسعت سبزيها

من بهار را , عشق را سبز ميكنم

همه هستي سبز است

بيا ما هم سبز شويم

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر