نقطۀ صفر مرزی ، یک قدم میگذارم جلو ، از ایران خارج شدم .
تفاوتش چند وجب است ، اما انگار غربت نفس کشیدن را سخت تر میکند ، غربت به من نمیسازد. بغضی دارم از نگاه به آینده وطنم و دوری از دوستان و عزیزان ... .
الان واسه آیندمون چی داریم ؟؟؟ آینده وطنمون ،خودمون ، نسل بعد از ما ....
ما در ره عشق ،نقض پیمان نکنیم
گر جان طلبد، دریغ از جان نکنیم
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر