دانشگاه همواره موتور محرکه تمامی حرکتها و جنبشهای مردمی آزادی طلب و تحول خواه بوده است. از 16 آذر 1332 که روز تولد جنبش دانشجویی در ایران بوده تا کوی دانشگاه و حوادث بعد از انتخابات اخیر که دانشجویان در لوای حرکتهای مردمی به علت تعطیلی دانشگاهها، اعتراضات خود را به دولت 9+1 نشان دادند. در طول اعتراضات و ناآرامیهای مربوط به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، یکی از نگرانیهایی که در جامعه ابراز میشد بالا گرفتن اعتراضات پس ازبازگشایی دانشگاهها بود. این نگرانی بیمورد نبود و تقریبا از روز آغاز گشایش دانشگاهها، همهی دانشگاههای ایران کم و بیش دستخوش اعتراضات و تظاهرات هستند. در سه ماه گذشته دانشجویان فعالیتهای سیاسی خود را در قالب حرکتهای مردمی خودجوش پیگیری میکردند اما بازگشایی دانشگاهها و حضور دانشجویان در محیطهای دانشگاهی، زمینهساز فضایی متفاوت از ماههای گذشته خواهد بود. موضوعی که این روزها دغدغه بسیاری از دانشجویان است این است که دانشجو میتواند چه بکند و نقش دانشگاه چیست.
با توجه به حوادثی که در این 4 ماه اخیر رخ داده به راحتی میتوان دریافت که کل حرکتهای خودجوش مردمی توسط شبکه های اجتماعی شکل گرفته از خود آنها اداره میشود که نسبت به حقوق پایمال شده خود معترض هستند. حرکات جمعی مردم ما تنها در دوران باروری، حیات و سرزندگی این شبکهها به نتیجه میرسند. آن چیزی که از آن به عنوان جامعهای زنده و فعال نام میبریم، جامعهای که به صورت موثر، آگاهانه و خلاق نسبت به حوادث واکنش نشان میدهد و امكان استبداد و تخطي ساختارهاي قدرت از خواست خود را از ميان ميبرد ترکیبی تشکیل یافته از چنین شبكه های قدرتمندي است و ما باید این شبکه های اجتماعی را در میان خود تقویت کنیم.
در حوادث اخیر دیدیم که این جمع های کوچک میتوانند کارهای بزرگی را انجام دهند و این را تنها مدیون این هستند که همه هدفی مشترک دارند. تشکیل هستهها و حلقههای اجتماعی میتواند بهتر از هر جایی در دانشگاه ظاهر شود. تعلق به گروههای سنی نزدیک به هم، نزدیکی فکری، دغدغههای سیاسی اجتماعی و محیط مناسب دانشگاه همچنین آزادی نسبی فعالیت در محیط دانشگاهی، دانشگاه را به بهترین فضا برای تشکیل چنین هستههایی تبدیل میکند.
پیش از انقلاب نیز انجمنهای اسلامی در دانشگاه عملا نقش چنین هستههایی را ایفا میکردند. اما اینک میتوان با تشکیل حلقهها و هستههای کوچکتر که میتواند در هر کلاس و متناسب با رشته تحصیلی شکل بگیرد زنجیرهای از این تشکلات را سازمان دهی کرد. البته باید به این نکته اساسی توجه نمود که همواره در میان دانشجویان هستند افرادی که تمایل به فعالیتهایی خارج از چارچوب قانونی دارند. بر این اساس مهمترین نکته در این میان رفتار در چارچوب قانون و تاکید بر خواستههای قانونی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای قانون اساسی است. اگرچه با محدودیتهای ایجاد شده بر سر راه فعالین دانشجویی موانع زیادی در این مسیر به وجود خواهد آمد اما تکثر این هستهها و همپوشانی یکدیگر و تاکید بر مطالبات مشترک قانونی سختیهای راه را هموار خواهد کرد.
کلیت جنبش دانشجویی از جنبش سبز جدا نیست و ۶۰ درصد دانشجویان را نیز دانشجویان دانشگاه آزاد تشکیل میدهند. نقش دانشگاه های آزاد در فضای فعلی به دلیل گستردگی دانشگاه آزاد در سطح کشور و تعداد کثیر دانشجویان، بسیار اساسی است. دانشگاه آزاد در سال های قبل مورد کم لطفی رسانه ها و فعالین سیاسی بوده است. فعالین دانشجویی که نقش ارتباطی جنبش دانشجویی با رسانه ها را بازی می کنند می توانند با پوشش بیشتر به اخبار اعتراضات در دانشگاه های آزاد به فعال تر شدن دانشجویان دانشگاه آزاد و توجه بیشتر جامعه به دانشجویان فعال در این دانشگاه ها کمک کنند.
دانشگاه و جنبش دانشجویی همواره در طول تاریخ ما و خصوصا در این سال ها یک گام از جامعه جلوتر بوده است. پیشرو بودن دانشگاه اتفاقی نیست. از سویی ماحصل آرمان گرایی دانشجویان بوده و از سوی دیگر ماحصل فرصت و امکان دانشجویان برای آشنایی با دستاوردهای دنیای مدرن است. درجنبش سبز نیز جنبش دانشجویی می تواند پیشروباشد، گامی ازتوده های مردم جلوتربوده و خواسته هایی را مطرح کند که خواسته های بعدی جنبش سبز خواهد بود. در عین حال باید توجه داشت که این پیشرو بودن اگر بیش از یک گام باشد منجر به جدایی جنبش دانشجویی از مردم می شود وناگزیرتاثیرخود را از دست خواهد داد.
ما دانشجویان در این روزهای تاریخی که نقطه عطفی در مبارزات مردم کشورمان می باشد، با همه نیرو و با احساس همبستگی کامل، آنها را تا رسیدن به یک جامعه مردم سالاری واقعی یاری میکنیم.
پس نتیجه میگیریم اول اینکه هستههای دانشجویی میتوانند به مهمترین و موثرترین ابزار رسانهای جنبش راه سبز بدل شوند. دوم اینکه لازمه موفقیت هم صدایی در شعارهای مشترک است.
"هم خود صبر کنید و هم یکدیگر را به صبر و مقاومت سفارش کنید..." سوره آلعمران، آیه 200
با توجه به حوادثی که در این 4 ماه اخیر رخ داده به راحتی میتوان دریافت که کل حرکتهای خودجوش مردمی توسط شبکه های اجتماعی شکل گرفته از خود آنها اداره میشود که نسبت به حقوق پایمال شده خود معترض هستند. حرکات جمعی مردم ما تنها در دوران باروری، حیات و سرزندگی این شبکهها به نتیجه میرسند. آن چیزی که از آن به عنوان جامعهای زنده و فعال نام میبریم، جامعهای که به صورت موثر، آگاهانه و خلاق نسبت به حوادث واکنش نشان میدهد و امكان استبداد و تخطي ساختارهاي قدرت از خواست خود را از ميان ميبرد ترکیبی تشکیل یافته از چنین شبكه های قدرتمندي است و ما باید این شبکه های اجتماعی را در میان خود تقویت کنیم.
در حوادث اخیر دیدیم که این جمع های کوچک میتوانند کارهای بزرگی را انجام دهند و این را تنها مدیون این هستند که همه هدفی مشترک دارند. تشکیل هستهها و حلقههای اجتماعی میتواند بهتر از هر جایی در دانشگاه ظاهر شود. تعلق به گروههای سنی نزدیک به هم، نزدیکی فکری، دغدغههای سیاسی اجتماعی و محیط مناسب دانشگاه همچنین آزادی نسبی فعالیت در محیط دانشگاهی، دانشگاه را به بهترین فضا برای تشکیل چنین هستههایی تبدیل میکند.
پیش از انقلاب نیز انجمنهای اسلامی در دانشگاه عملا نقش چنین هستههایی را ایفا میکردند. اما اینک میتوان با تشکیل حلقهها و هستههای کوچکتر که میتواند در هر کلاس و متناسب با رشته تحصیلی شکل بگیرد زنجیرهای از این تشکلات را سازمان دهی کرد. البته باید به این نکته اساسی توجه نمود که همواره در میان دانشجویان هستند افرادی که تمایل به فعالیتهایی خارج از چارچوب قانونی دارند. بر این اساس مهمترین نکته در این میان رفتار در چارچوب قانون و تاکید بر خواستههای قانونی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای قانون اساسی است. اگرچه با محدودیتهای ایجاد شده بر سر راه فعالین دانشجویی موانع زیادی در این مسیر به وجود خواهد آمد اما تکثر این هستهها و همپوشانی یکدیگر و تاکید بر مطالبات مشترک قانونی سختیهای راه را هموار خواهد کرد.
کلیت جنبش دانشجویی از جنبش سبز جدا نیست و ۶۰ درصد دانشجویان را نیز دانشجویان دانشگاه آزاد تشکیل میدهند. نقش دانشگاه های آزاد در فضای فعلی به دلیل گستردگی دانشگاه آزاد در سطح کشور و تعداد کثیر دانشجویان، بسیار اساسی است. دانشگاه آزاد در سال های قبل مورد کم لطفی رسانه ها و فعالین سیاسی بوده است. فعالین دانشجویی که نقش ارتباطی جنبش دانشجویی با رسانه ها را بازی می کنند می توانند با پوشش بیشتر به اخبار اعتراضات در دانشگاه های آزاد به فعال تر شدن دانشجویان دانشگاه آزاد و توجه بیشتر جامعه به دانشجویان فعال در این دانشگاه ها کمک کنند.
دانشگاه و جنبش دانشجویی همواره در طول تاریخ ما و خصوصا در این سال ها یک گام از جامعه جلوتر بوده است. پیشرو بودن دانشگاه اتفاقی نیست. از سویی ماحصل آرمان گرایی دانشجویان بوده و از سوی دیگر ماحصل فرصت و امکان دانشجویان برای آشنایی با دستاوردهای دنیای مدرن است. درجنبش سبز نیز جنبش دانشجویی می تواند پیشروباشد، گامی ازتوده های مردم جلوتربوده و خواسته هایی را مطرح کند که خواسته های بعدی جنبش سبز خواهد بود. در عین حال باید توجه داشت که این پیشرو بودن اگر بیش از یک گام باشد منجر به جدایی جنبش دانشجویی از مردم می شود وناگزیرتاثیرخود را از دست خواهد داد.
ما دانشجویان در این روزهای تاریخی که نقطه عطفی در مبارزات مردم کشورمان می باشد، با همه نیرو و با احساس همبستگی کامل، آنها را تا رسیدن به یک جامعه مردم سالاری واقعی یاری میکنیم.
پس نتیجه میگیریم اول اینکه هستههای دانشجویی میتوانند به مهمترین و موثرترین ابزار رسانهای جنبش راه سبز بدل شوند. دوم اینکه لازمه موفقیت هم صدایی در شعارهای مشترک است.
"هم خود صبر کنید و هم یکدیگر را به صبر و مقاومت سفارش کنید..." سوره آلعمران، آیه 200
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر